Gewrichten
Interfalangeale gewrichten van de voet (artt. interphalangeales pedis)
De gewrichten tussen de teenkootjes onderling: bij de hallux één, bij de andere tenen een proximaal en een distaal gewricht. Ze bewegen alleen in het sagittale vlak en dienen vooral om de teen op de ondergrond te laten aansluiten in de laatste fase van de afwikkeling.
- Gewrichtstype
- Scharniergewrichten (ginglymi), één graad van vrijheid
- Latijnse naam
- Articulationes interphalangeales pedis
Bewegingen, assen en normaalwaarden
| Beweging | Vlak | As | Normaalwaarde | Eindgevoel |
|---|---|---|---|---|
| Flexie | sagittaal | transversaal (mediolateraal) | proximaal 35-50 graden, distaal 50-60 graden | weke delen |
| Extensie | sagittaal | transversaal (mediolateraal) | vrijwel alleen tot de nulstand, distaal enkele graden verder | stug elastisch (band) |
- Close-packed positie
- Volledige extensie
- Rustpositie (loose-packed)
- Lichte flexie
- Capsulair patroon
- Flexie sterker beperkt dan extensie.
- Artrokinematiek
- Zuiver rollen en glijden om een transversale as; de collaterale banden staan strak in extensie en ontspannen in flexie, wat verklaart waarom een teen die in flexie stijf wordt zo moeilijk weer strekt.
- Stabiliteit
- Ligamenta collateralia en de plantaire platen, met de pezen van de lange en korte teenbuigers als actieve steun.
- Palpatie
- De spleten zijn van dorsaal als dwarse groeven te voelen wanneer je de teen licht buigt; ze liggen distaal van de zichtbare huidplooi, niet erin.
- Klinisch
- Hamerteen en klauwteen zijn standafwijkingen van juist deze gewrichten, vaak door een disbalans tussen de lange en de korte teenspieren of door te krap schoeisel. Zolang de stand nog corrigeerbaar is heeft oefentherapie zin; is hij vast geworden, dan verschuift de behandeling naar drukontlasting.
- Bron
- Speciële anatomie van het houdings- en bewegingsapparaat (HU, 2013)